Page - 627 - in Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil
Image of the Page - 627 -
Text of the Page - 627 -
Qninquiplico
*Quinqui-plicoetc., 1. (<S\>it.) vtrfünf*
faltigen, rem.
*Quintädeeiraäni, örum, m. pl. [qnin-
tus-decimus] tie Solcaten tcr funfjerintrn Segion.
Quintänus, adj. [quintus] jum fünften
g cfjorig. 3n«bcf. A) -na, ae, f. (sc. via) tcr
23cg im 849er, roclci;er tie fünfte SDIanipel ton
ttr fechften trennte, unt »0 tcr ÜJiarftplafc im
^ager war. B) -ni, örum, m. pl. tie Soltaten
tcr fünften i'egion.
Quintiliänus, i, m. toflfiäutig Marcus
Fabius, berühmter äfihctor jit 9)em jiir ßeit te«
Jtaucr« Srajan, befannt turd; feine <Sd)rift de
in^titutione oratoria.
Quintilis, e, adj. [quintus] jum fünften
SDionate gebörij;, »om ÜJJärj ab gerechnet, alfo
ju uiifcrcm 3uli = 3)!cnat, mensis q., Kalendae
etc. qq.
Quintius, 9Jame eine« römifd'cn @efd>Ied>=
tc8. 9lm befannteften fint 1) L. Q. Cincinna-
tus, ter als £i(tator 458 V. <£h,r. tie Sicquer
fd>!ujj. 2) T. Q. Flarainius feblug teil maceto»
mft+cn .ftönig $f)iIiVP bei grmo!ccl>h,alä im 3. 197
.». Phr.
Quinto, adv. [quintus] an ter fünften
Stolle in ter Crtnung, jum fünften 2)(ale ter
Sieihe na*. »
Quintum, adv. [qnintus] jum fünften
SDi'ale tcv 3eit na$.
Quintus, adj. num. ord. [quinque] ter
fünfte.
Quintus-decimus, adj. num. ord. tcr
fünf jefente.
Quippe, adv. [qnia-pe] 1) allein fteheno
bcui*nct tt, jettjöfinlich mit einiger 3rpnic oter
3nti,jnatton, einen ©runt mit eine Urfa*e, =
frcilid), natürlich, allerttng«: q. vetor
i'atis! movet me q. turnen euriae! ista ipsa
a te apte et rotunde dieuntur: q., habes
enim a rhetoribus (natnrlitti, tu taft e« ja u.
f. ».). 2) grtröfmltd) mit ten ©aiifalfaitifeln
quia, quoniam, quum u. f. W. ct. mit tem
prov. relat. »erbunten, wo e8 tie Ihfaebe ftärfer
bejeid'nct unt tiän'eilen turd) „namlid)", „na=
türli*", „aUettingt" überfejt trirt, fcljr oft itid t^
befonterS autgetcütft werten fann.
Quippeni oter Quippini, [quippe-ni]
(iSorflaff.) warum tenn nicht?
*QuI-qui, QioTflaff. =: quisquis.
Qulrinälis, e, adj. [Quirinus] ;um Oui =
tinuS gehörig, lituus, trabea, rcie tem 3io=
mulu« getragen. 3'Ubcf. subst. -lia, ium, n.
pl. ta« 511 ©firen te« Sfiomulu« am 17. Sebruai
gefeierte %(\t.
Quirinus, i, m. [ccrrrantt mit quiris] 1)
Jlamc te» i'crjötterten SSomuluS. ^lierrou A)
Bon anteren ©Ottern, bef. 3anu». B) (*Coet.) von
auJgejeidineten ipetfenen, j. 39. Slugufiul, ?ln=
toniu8. 2) al» adj. = quirinalis.
* Quiris (?l;itcre fdiveiben Curis), is, /.
($oet.) fiibiiiifie» SE-crt, tie Sa 11 je.
Quiris, Itis, m. 1) im sing, (feiten) ein
tönüfdicr Sürger, al« im sikfifce tc« Dollen
SSürgcrrecMc». 2) gewöf>nli* im pl. Quiritos,
um ot. uru, m. (ßieUeicbt urfvniiijlidi tie 33c=
wrtincr tcr fdbtmfcbcn Statt Cures, ta»on =
>ie ©abiner mit fvätcr =) tie lömifcben
SBürger, tie Siömet in ftaatebürgerlidjer SSt= Quisquam 627
jicf)ung, alfo at« e^rente Benennung ter SRömer
in bürgerliefjen SKertialtniffen, »äfjren* fie im
gelte milites (nur fpottroeife tort Quirites), in
ihren Söcjichungcn jit fremten SSölfern Romani
genannt rcurten: taher jus Quiritiuni ^ toU«
ftäiitige« römifdje« Bürgerrecht. @o fagte man
populus Koruanus (populuni Romanum, po-
fiulo Romano u. f. iu.) Qniritium oter a^po»
fttioiKlvctfe populo Romano Quiritibus; pro
patria Quiritibusque Romanis; populus Ro-
manus Quiritesque.
*Quiritätio, önis, /. [quirito] ta« @e =
fdjrei um §ülfc, ter Slngftruf.
Quirito, 1. [eigtl. »ol)l = fidem Quiritium
imploro ten ikiftaut ter römifdjen Bürger an=
rufen] 1) intrans. einen §ülfc= unt 3Jngft =
ruf erfdjallen [äffen, ftcifct)en. 2) ©troa»
laut rufen.
1. Quis (subst. unt, meijl bei $erfonaI6e=
nenminjen, adj.) unt Qui (meift adj.), quae,
quid (subsl.) unb quod (adj.) pton. intetr.
roer, toa«? roeldjer, roelic, rceldje«? »i t
für einer, eine, eine«? quis id fecit? quis
rex id andebit? quis homo est? qui cantus?
(frei Sortlaff. ftel>t quis auä) al« allgemeine«
fragenteä Pronomen »011 SBeibcrn: quis ea est
»aä ijl fie für eine?); quid inulieris (Pl.) roaS
für ein aBeib? quid argenti rote uiel Silber?
(Pl.) quid est tibi nouien rraä ifl teilt 3Jame?
3näbcf. ta« n. quid A) al« adv. = ruavum?
feie? q. ita tsarum ta«? q. multa = furj; q.
ni ot. twbiinten gcfdiricten quidni warum nidtt?
B) häufig fleht c« elliptif*, jur Sojcidjnung te«
Unroillen« ot. ter HcTrounterung, oter überhaupt
wenn man JU etwa« 9Jcucm übergebt, gercöhnlid;
mit folgentem quod = n>a« feil nun taju fagen
tap? roa« ift nun tiefe« ta^? unt nun, ferner;
q. si unt wenn nun?
2. Quis (subst. unb adj.) mit Qui (meift
ad)'., nur naefy ten conjj. si, nisi, ne, num
subst.), quae oter qua, quid (subst.) unb
quod (adj.) pron. indtf. irgent einer, eine,
eine«, jemant, etwa«; e« bejeiebnet eine un*
beftimmte $crfon ot. £ad)e ganj unbetont, meift
naej einem pron. relat., nad) si, quum 1111t1 an=
leren SPartifctn. bisweilen fleht e« mit si m=
bunten, wo man im £tutfct)tii ein temonftvaticc«
Pronomen gebraud)!, j. iß. magis in aliis cer-
nimus si quid delinquitur tie 5Jerfef)cn, tie be=
gangen werten mögen.
Quis-nam oter qui-nam (quaenam),
quidnam oter quod-nam, l) pron. interr.,
oerftdrfte gorm ton quis, teer roohj, Kai
root)l? (Pl.) getrennt: quis ea est nam optima
(con einem äCeite)? 2) pron. indef nur mit
tem fragenten num unt tann gcwöh,nlid) al» ein
2Bort numquisnam ge|"d!riet>cn = jemanfc tenn?
Quis-piam, quaeqiam , quidpiam (subst.)
unt) quodpiam (adj.) pron. indef. (feiten)
irgent jemant, irgent einer (ganj unbe=
ftimmt): dieimus , velle aliquid quempiam
quia etc.; res quaepiam.
Quis-quam, quidquam (quiequam) pron.
indef. (ohne/, u. p/.), gewöhnlid) subst. irgcnB
3emant, irgent (Sincr, wer e« nur fei, rco
ter Segriff te« unbeftimmten Pronomen« in ter
größten 3Ulgemeinbeit unt Unbeftimmthcit ge*
nommen wirt, fo ta| an eine eiujclne unt ge«
40*
back to the
book Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil"
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
Lateinisch-Deutscher Theil
- Title
- Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
- Subtitle
- Lateinisch-Deutscher Theil
- Author
- C.F. Ingerslev
- Publisher
- Friedrich Vieweg und Sohn
- Location
- Braunschweig
- Date
- 1891
- Language
- German
- License
- PD
- Size
- 12.4 x 21.05 cm
- Pages
- 832
- Keywords
- Vokabular, Lexikon, Wörter, Alphabet
- Categories
- Lehrbücher
- Lexika