Web-Books
in the Austria-Forum
Austria-Forum
Web-Books
Lehrbücher
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil
Page - 779 -
  • User
  • Version
    • full version
    • text only version
  • Language
    • Deutsch - German
    • English

Page - 779 - in Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil

Image of the Page - 779 -

Image of the Page - 779 - in Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil

Text of the Page - 779 -

Usus sonitnm. B) in fficrten, a) = erwähnen, u. aliquiJ dictis, sermonibus; u. memoriam rei alicujus eine Sache wicter erwähnen, auf« Safrct bringen, b) 3mt. oter @twa« itgentttic nennen, aliquem sapientem. Usus, »s, m. (ü) [utor] 1) ter ©ebraud), fcie 33enufcung, rei alieujus; u. privatus, u. publicus; habere aliqnem in usu (Spät.) 3ml. ju irgenb einem ^rvede benufeu; res est in usu ift gcbra'ucblid), wirb gebraucht, ^icroen = tic SluSübung, virtutis, artis; habere aliquid in usu (Stn.ni« ausüben; ($oct.) natus in usum laetitiae jum ©euuji ter 8reutc. 2) bie Uebung, ^tari«, Erfahrung: u. rerum nauticarum im Seemcfen, habere u. in castris; usus est magister optimus; communis u. Sitte unb ©ebraud). Jpiercon usu venit = e« ge = fd)icl)t, ereignet fid), begegnet: quid ho- mini potest turpius u. venire! mihi u. ven- turum non arbitrabar ut etc. Sind) getrennt: non venit idem usu milii quod tibi. 3) ttc SBraucibarfcit, ter Jlufeen, sBortbeil: afferre magnos uu. ad navigia facienda; inäbef. usui ober ex usu est ifi nüljlid), esse alicui magno usui 3mb. großen £Rm)cn gewägten. 4) ta« Söc = bürfnif, ba« 9J6tbige: expetuntnr divitiae ad usus vitae necessarios; quae belli usus poseunt; supplere u. provinciae; usus venit e« entftebt ein SPctürfnife, aud) u. venit re aliqua @twa« wüb nöttiig. So bef. (meifi SSorfUff.) usus est(= opus est) e« ift nötb,ig: navibus ei u. erat er braudjte Sd)iffe, u. est dicto e« mufj geretet werten; *(/•'/.) u. est ho- minem astutum man bat einen fcfjlaucn üKcn= fdjen nöthig. 5) ter gcfellige 33exfet)t mit 2)lenfd)cn, Umgang, domesticus u., familiaris u.; in tanto nostro u. Usus-fructus, us, m. (ü) (aud) getrennt u. fruetusque, u. et fruetus), fcet Sfliefibiaud) einet Sad^e, orunium bonorum. Ut eter UtI (ü), I. adv. wie, 1) fragenb: ut vales? videte ut iste hoc correxerit. So aud) im Ausrufe: ut ille turn demissus erat! 2) relatiB, wie, in »eldjei 9Irt, auf wcld)e SBeife: A) überhaupt, perge ut instituisti. 33cf. in ßrotfc^ciifägcn, wo mau auf eine SluSfage, Slutorität, ein 3cuSn'f "• ^cr3'' Berwcift: horuo demens, ut isti putant; haec civitas Rhenum, ut supra demonstraviiuus, tangit. B) bei aSerglcidiungcn b,äufig mit ita, sie u. tergl. cor= icfpcntircnt: uti initium, sie finis est; ut ex nimia potentia prineipum oritur interitus prin- cipuiu, sie etc. 3ii«bcf. a) luenn jwei SQcgriffc neben einanfcer gcftcUt weiten et) als gteidjbe- 'teutent, := fowob,! — al« aud): ut cum Titanis, ita cum Gigantibus. jS) mit tem Segriffe eine« ©egenfajes, fo tafi tet eine neben tem anteren eingeräumt wirt, = wenn aud) — aber tod): haec oninia ut invitis ita non adversantibus patrieiis transaeta jwar jegen ttn SEilleu ter 5patricier, aber tod) ofine äßitcrfiank Bon iijxcx Seite, b) mit svp. unt quisqne nebjl folgentem ita «tet sie = je — teflo: ut quisque est vir optimus, ita difficilliuie alios esse improbos suspicatur. c) ut blandissime potest auf tag <Sd)mcicieIb,aftcftc; amat ut qui maxime er liebt fc^rbeftig; ut plurimum meiflen«; domus cele- bratur nt quum maxime (sc. eelebratur) am Uter 779 aflermeiften. d) ut si etc. als wenn u. f. ». C) jur Slngabe eine« ©ruiitc« otet einet ffr» läuterung, all, b,außg mit einem pron. rei. ferbimten: Fidenates ut qui coloni additi Romanis essent, Latine sciebant (ali Seilte, bic = weil fie); Diogenes liberius, ut Cyni- cus, locutus est; horret onus u* parvo cor- pore majus; aud) mit einem felbftfläntigcn SaJ», = nämlich wie, wie einmal: ajunt horui- nem, ut erat furiosus, respondisse etc.; per- multa colligit Chr., ut est in omni historia curiosus. 3n«bef. fo bei Sejeidjmmg teä üJ!aa{= ftabc» unt Serbaltniffe«, wonadj ©rroa« gemeffen unt beurteilt werten mu§: multae, ut in ho- mine Romano, literae in eo fuerunt für einen Siömcr befaß er uiele 33clcfenb,eit; Clisthenes elo- quentissimus, ut pro illis temporibus, fuit nad> ten Serrjältniffen jener Seiten, infefern 3mt. c« tamal« fein tonnte. D) jur 21ngabc »on ißti- fpielen, tt)ie: eadem mente res dissimillimas comprehendimus, ut colorem, saporem, calo- rem. E) jur 21ngabe Bon 3c'">e*!)jltiiiffeit, a) fobalb alä, wie, alS: uthuc venit; b,äufig l'ers flärftturd) primum. b) wie =: eben alt. gerate al«: ut numerabatur peeunia, venit frater. II. conj. 1) in 51bficf)t«fä6cn, kaf, tamit, oft mit einem temonftratipen ideo, ideirco u. f. n>. correfpontirent. 2) in Jolgefäfcen, ta§, mit unt obrte ein Botbergebente« ita, sie, talis, tantus u. fccrjjl. 3) in 2ßirfung«fäfccn (iiad) 9Iii8tvücfcn, tie eine (Sinwirfuna. irgent wel*er 2lrt auf taS tutd) ben folgenten Sag äusgetrütf tc bejcid)n(n): facis ut plebs rursus sevocanda videatur; non committam ut tibi insanire videar; dixit ut filius ad se veniret; suadeo ut abeas, peto ut id l'acias; metuo ut veniat tafj et nid)t fomme. ^iercen A) elliptifd) (ftatt fac ut) gefegt ta§, icenn aud): ut desint vires, tarnen est laudanda voluntas. B) in Icitenfdjaftlidjcn Sragen unt Sluärufen (roo eigtl. ein »orange^enter SaJ fiipplirt werten mu6): te ut ulla res frangat (fupplirt fierine potest ok. bergl.) ta^ lid; irgenb ©twas beugen follte? me ut ille etiam derideat tap er mieb, nod> Bcrfvotten foU! C) etliplifd) jum Sluätrudc eine« äBunfdjci, iab ioeb. TTt-cunque, adv. 1) wie nur aud), auf welche SBeife immer: orator u. se affectum videri volet, ita etc. 2) (V43oet.) wenn nur, fobalb nur: u. mecum eritis. Utensüis, e, adj. (ü) [uter] braud)bar, unt als subst. mit neutr. plur. -lia, ium, gc= braud)lid)c, brauchbare 3)inge = §au6gevätf)e otet Sebenämittcl. *Utentior, öris, adj. im comp. (ü) [par- tieip. BOU utor] 3)1 cfjr gcbr>iud)cnt (auSgebent). Uter, tris, m. (ü) ter Sdjlaud), vini soll SBein«; trop. = ein eitler ÜJ(eufd). Uter, tra, trum, adj. (ü) 1) fragenk, weU d)cr ecn beiten, wer ron jweien: u. nostrum popularis est? quaeritur uter utri insidias fecerit; Bon SDicb,rercn im plur., utros libros liabueris an utrosque, nescio (iwci Sammluns gen Bon S8üd)ern). 2) indef. (feiten) einer »on betten, einer immer Bon beiten (= alter- uter): si uter volet; si in una tabula sint duo naufragi iique sapientes, sibine uter rapiat an etc.?
back to the  book Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil"
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch Lateinisch-Deutscher Theil
Title
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
Subtitle
Lateinisch-Deutscher Theil
Author
C.F. Ingerslev
Publisher
Friedrich Vieweg und Sohn
Location
Braunschweig
Date
1891
Language
German
License
PD
Size
12.4 x 21.05 cm
Pages
832
Keywords
Vokabular, Lexikon, Wörter, Alphabet
Categories
Lehrbücher
Lexika
Web-Books
Library
Privacy
Imprint
Austria-Forum
Austria-Forum
Web-Books
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch