Seite - 319 - in Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil
Bild der Seite - 319 -
Text der Seite - 319 -
Finstramen
dere solent etc.; nee f., nam etc. unt jroar
nic t^ ohne fflrunt, tenn u. f. n>.; f. credere.
*Frusträmen, liüs, n. [frustror] (Lucr.)
(jweifelb.) tie läufdjung.
Frusträtio, önis, /. [frustror] fcie £äu =
faulig eine« ©laubcnS, einer Cfrmartiing unb
bergl., fo titg 3mt. CrtwaS umfonfl gettjan b,at,
fcaS Jgiiiif)altcn, 3umbeftenh,aben unt tergl.:
injicere frustrationem einen 3rrtf)iim erjcugcn;
deferri frustrationibus tureb, leere 5Porfpiege=
lungen f)ingeb,alten werten; frustratio iis dolo-
rem attulit tb,re getaufte (Srrcartung tnacijfe
ib.nen .Rummer; grana ciceris in acum con-
tinuo et sine f. inserere ob,nt ten !$Kt& ju
»trbcf)lcn.
*Frusträtus, us, m. [frustror] (Pl.) =
frustratio: frustratui habere aliquem 3mt.
tdufebm.
Frustror, depon. 1. u. (23orflaff. u. Spät.)
-Stro, 1. [frustra] 1) (Spät.) machen, taji dt=
tcU oergcblid) irirt, erfolglos machen, ner =
eitcln, f. laborem ; rami arboruui frustrantur
ictus; ineeptus clamor f. hiantes tat ©cfdjrci
crftiiht im offenen SUiuntc. 2) tauften, hinter*
gtb.cn, foppen: f. alios, spem mercantiuni; spes
eum f.
*Frustülentus, ad/, [frustulum, dtmiimt.
von frnstuiu] (Pl.) rollet Stücfchcn.
Frustum, i, n. 1) ein S tü i , bcf. fon
33ri-t ct. efffii, ein SBiffm: f. panis; (Pl.)
frustum pueri tu Stiicl Bon einem 3una,en!
Frütex, Icis, m. 1) ter (Strauefc, tie
Staute, im pl. tae (Stjriäudi: f. lupini, fl'.
oli-rum. 2) (Spät.) ter untere Xbt'd eines (i\ium=
ftammej. 3) irop. als ©djimpfroott, ter „JII05",
Summfppf.
FrütJcetum, i, n. [frutex] ($ott. u. ©pit.)
taJ Oicfträueb, ©etüfet.
Frütieo, 1. unfc -cor, dtpon. 1. 3llJC'iU
fjen'ortreioen, ftautig ot. bufdbig tvetten, au* =
f$lagen: arbor f.; ("iieet.) pilus f. n,'ä*ft
Ijetcor.
Früticösus, arij. [frutex] ($oet. u. Sp.it.)
1) uoller ©ebufcl) unt ©fiträud). 2) »eil
junger 3«'c '8 f
. franticj ct. bufcfcig, arbor.
Fü, interj. (Pl.) 21iietrucf tc8 äBittttmUen*,
pfuil
Fuain etc., tcraltet fiatt sira etc., »on Sum.
FücätuSj adj. mit (Spät.) cump. [partieip.
fön fueo] gefärbt, gefdiminft, tavon trop. auf=
gepuftt, pctfälfd;t, f.ilfe^: f. et simulatus;
f. nitor, candor.
*Fücinus , adj. [fueus] (Spät.) mit Cr =
feillc gefatbt.
Füeinus lacus, ter größte See im fütlictcn
Stalten, jc(}t Sago bi ßelano.
Füeo , 1. ffueus] färben, tabulas colore;
insbef. jur SBerfctönerung färben = fdjminfcn,
auffd'minfen, au8pu^cn.
Fücösus , adj. [fueus] eigtl. gefcfcminft,
trop. tterfälfcb,!, uuedjt, amicitia, vicinitas f.
unjuveiläffig, cciftcllt; merx iHifgepu^t.
Fücus , i, m. [^rxoe] 1) tie Ctfeille,
rotbeS SJarbenmateiial auä einer an ten Ü)!eere8=
flippen teachfenttn StcinflecMe. 2) übetbaupt tie
totb,e Sarbe ot. rotbe Scbminfe. hiervon
3) trop. = falfcber 9111 fünft unb ©lanj im
@e>jenfa$t teS 3nin'rn, ter äu^cte Sdjein, tie Fugio 310
SBerflellung. SalfcJj^eit, .ScbminTi* u. f.lu.:
color venustatis non fueo illitus sed sanguinc
diffusus (biltlieb ton ter SRetc); sine f. ac fal-
laciis; fueum facere alicui 3mt. tauften. '1)
ein rötblidje« §arj oter eine SBacfiämaff", womit
tie Q3icncn ten (Singana jum Stcnciiflude »er«
(topfen.
Fücus, 1, m. tie SQrutbicne, Srrbnt.
Füfidius, 91ame eines römifdjen ©efcfyledjti?;
taron ndj. Füfidiänus.
Füfius, SJlame eines lömifcten ®tfä)lcdjtc«;
befannt iji nur Quintus F. Catenns, ,§aupt=
ut^cber ter guifpredjung tes $. GlotiuS, nad)bem
er taS Scjl ter bona dea entheiligt Ijatle; fpäta
Slnbänger tcS Cäfar unt tes ÜlntoniuS.
Füga, ae, /. [»erwaiitt mit g.iyq\ 1) tie
Sludjt, tos Stiegen: dare, conferre, con-
jicere se in fugam fid> auf tie 8lud;t begeben;
capere, petere f. tie Slucbt nehmen; facere f.
= tie Sludjt 3mtS bemirfen, aber aiifb = fltc=
Ijen; conjicere, impellere hostes in fiigam in
tie Sludjt jagen; fuga explicari nun potuit
man fonntc ftä) auf ter ShicM nidjt l'crbreiten,
auStebncn; fuga ab urbe turpis; claudere ali-
cui fugam 3mt. tie gliutt abfd)iiciten; ('}>oet.)
im pl. ff. celeres. 3n8bef. = tie Jiluit aus
lern Saterlante, tie Skrbannimg, 8antflüd)tigteit,
exsilium et f. u. ($0«.)= ?liifentf)alI3i'rt i» tev
Verbannung. 2) trop. A) taS SBeftrebcn CftwaS
jii uermeiten, taS glichen, tie Srficu rot
(StivaS: f. laborum et dolorum. B) tie 2)Iög*
lidjfcit JU picfjcn, SBcg ot. «Kittel ©toas %\i
»ermeiten, ju enttommen: si alia fuga ho-
noris non esset; quaere fugam morbi. C)
(•£i-et.) ter rafebe Sauf, tie fdjnellt galjtt, ti*
Scfcnelligfeit: exspectet facilem f. ventosquo
ferentes; f. temporum. 4?iertton ^are f'igam
a) = (3mt.) raf*e 3ab,rt geben, b) = eilig fliebeu.
•Fügäeius, cump. eines fonfl nicht rorfcm=
meuten adv. Fugäciter, [fugax] flüchtig =
piebent, mit 8lu*t, bellum gerere.
Fügax, äcis, adf. mit comp. u. 511;). [fu^io]
l) ter leiAt unt fyäufig fliefjt, flüchtig, jitm
Sliebcn geneigt: vir, hostis = feige; (*$oet. u.
Spät.) mit einem genit., f. gloriae, ter ten SRu^m
flieb,t; ($oct.) l'holoe f. = tie greift flichent,
fpröte. 2) (i3oct.) eilent, fdinell t,:b.inlaufent,
ventus, lymplia, anni. §tcr»on trop. flüchtig
= eergänglid): haec sunt brevia, fugacia,
d
giOj fügi, fügitum, 3. [ocn». mit gjevyai]
I. intrans. 1) flietcn, taoonf(ieb.en, ju cut«
fliehen, entfommen fucb,en: f. Trojä tun Xx., f.
Uticam nad) U.; servus f. entläuft; fugit me-
moriä es entfdjwintet kern ©ctacjjtnifff, teirb Der»
geiTen; omne animal fugit a quibusdam bat
Sd)eu vor geiviffen ©fgenjtäutcn. 2) entfliegen,
entfommen: qui ex ipsa caede fugerunt.
3) enteilen, rafdj tatnneilen, forteilen,
=fat)icn, »laufen u. f. tt>.: nubes ff.; pinus fu-
giens taS taronfegclnte ©dnfT; penna fugiens
eileub, rivus fcbnclX laufent. J^ierton trop. »cr=
fdjwinten, »ergeben: cnlor, vires, tempus
f.; poma ff. oerliercn it>re 8rifd)f, rosa fugiens
welfente, vinum fugiens tureb, taS Slltct feine
J^ erbc Krlierent, abfaücnt; oculi fugientes ton
einem Sterbeuten.
II. transii. 1) t>or 3mt. ct. (Stwaä fliegen,
zurück zum
Buch Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil"
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
Lateinisch-Deutscher Theil
- Titel
- Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
- Untertitel
- Lateinisch-Deutscher Theil
- Autor
- C.F. Ingerslev
- Verlag
- Friedrich Vieweg und Sohn
- Ort
- Braunschweig
- Datum
- 1891
- Sprache
- deutsch
- Lizenz
- PD
- Abmessungen
- 12.4 x 21.05 cm
- Seiten
- 832
- Schlagwörter
- Vokabular, Lexikon, Wörter, Alphabet
- Kategorien
- Lehrbücher
- Lexika