Seite - 783 - in Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil
Bild der Seite - 783 -
Text der Seite - 783 -
Valeo
Väleo, 2. 1) geflints, woljl fein, fidj
wohl befinten: optime, recte v. fidj fehr
rcphl bcfiiiten; minus recte v. nicft ganj wohl
fein; ut vales »ie ieftnteft tu tiefe? v. cor-
pore, pedibus. 3n6bef. A) im anfange tcr
©riefe: si vales, bene est, auci) mit tem 3"=
fafce ego ot. equidera valeo (ge»öbnlich Ber=
für$t gefcfrii-oen S. V. B. E. — E. V.). B)
aU ülbfeMctägruf, vale (feiten valeas) lebe
roobi! cbenfo jubere aliquem valere 3ml1. 8*s
bcwob.1 fugen, Bon ihm 9lbfdncb nehmen. £ier=
Bon trop. al« 3lu3trucf ter Slbwcifuiig, SUerfdjmä»
(jung u. f. w.: valeas geh., gehab tief) roofjl!
ista valeant genug »on tiefen Sacbenl si deus
talis est, valeat wenn — bann fort mit ihm,
tann mag et geben! valeant qui inter nos dis-
sidium volunt fort mit benen, tie uns entjwcien
wollen! — 2) ftarf = , triftig fein, bei iträf*
ten fein, JJraft tjaben: plus v., multum v.; v.
ad rem aliquam Stifte (genug) }U (Stwaä h.a=
ben, taher v. ad tollendum decretum, ad ne-
gligendas leges mächtig genug fein, um ten
SBcfchlufj ju »erllichten, um tic @efe$t ftd>
nieb,t|tt
fümmern. 3näbef. A) multum (plurimum
u. f. w.) v. equitatu ftarf an SJleiterci fein,
amicis »icle Steunte fjaben, eloquentiä (dicen-
do) große SBerettfamfcit befifcen; tantum v. in
populari genere dicendi, in arte pingendi fo
tüdjtig (ftarf) fein. B) (Spat.) v. facere ali-
quid dtwaä ju tfiun »ermögen. — 3) mädjtig
fein, .ßraft mit ©cltung baben, gelten: tan-
tum valuit ea res fo dielen Ginfiiijj hatte tiefe
©acfje; hoc mihi v. ad gloriam oerfebafft mit
9iubm, hoc praeeeptum v. ad tollendam ami-
citiam tient taju u. f. tt> ; quo numus v. n>o*
ju taä ©elfc mifct. .gierten A) metus v. ad
omnes erftreefte fieb auf alle, überfiel SHlIe; cri-
men v. behielt tie £berh.anb, Hegte, conjuratio
v. ging gut Bon Statten, fjatte guten Sjortgang,
jus gentium v. (legte; promissum v. Irurte gc=
ballen, erfüllt. B) lex v. in eum galt für i^n,
b,atte auf if)n 3lnnj;ntung, ebenfo definitio v. in
omnes. C) = irgentworauf abjiclen, respon-
sum eo v. ut etc.; hoc eo v. ut etc. I)) =
boteuten, idem v.
Välerius, 9Jame eine« alten unb beiüfjmteu
römifetjen ©efcfjlecfjte«. Slm befannteften fint:
A) in tcr älteren 3eit: 1) Publius V. Popli-
cola, ©efjülfe bei sücrtreiiuiij ter Äönigäfamilie.
2) Lucius V. Foplicola, Goiifut 44U ». 6l)r.
mit tem 3)!. jjoratiuä; tiefe waren Urheber ter
wütigen leges Valeriae Horatiae. B) in ter
fpdteten 3cit: a) Flaeci. 3) Lucius V. Fl.,
ßonful nebft ßinna nacb, tem 2ote te« 3)iariuä,
Oegner teS Sulla, »on feinem Segaten gimbtia
getüttet. 4) Lucius V. Fl., Sob,n teä ülx. 3,
ISrätcr >»äl)teul> t;8 Sonfulatä te« ßicero, fpätet
tcr @tprcffungen angcflagt, aber com ßiecro Ber=
theitigt. b) Messälae. 5) Marcus V. M.
Corvinus, Slntiängei juetjl tee äiutus unb 6af=
fiiiä, tann tcä älntoniuä, julejt teä Cctacian,
fpätet ein ÜJiann Bon großem Slnfeljen unt alt
©eleljiter u. Sijriftftcllcr niebt unbefaunt, Sreunb
teä Cfiil unb bcf. teä libull. C) in ter Site»
taturgefebüte fino lumfjaft: 6) Quintus V. An-
tias, Slnnalifi jur 3eit te« Sulla. 7) Välerius
Cato, ©rammatifer unb Viriler jur 3cit te« 6i=
ceto. S) V. Maximus, ®efcb,id)tfd)reibct untet Vanesco 783
tem Siberius. 9) Cajus V. Flaccus, "Dieter
jur 3CIt teä SJefpaftan. — §ierBon -rius, unb
-riänus, adj.
Välesco, 3. [valeo] ('Poet. u. Spät.)
ftarf = , triftig werten, gunefymcn.
Väletüdinärius, adj. [valetudo] (Q3ot«
Haff. u. Spat.) fränflidj, £rauf.
Väletüdinärium, ii, n. [valetndo] (Spät.)
ein JttanfcnljauS, .Rranfenjimmer.
Väletüdo (Valitudo), inis, /. [valeo]
ter ©efunbh,ei«juftano, taä törperlicfte SUe =
fiutcn (gut oter fcblecht, wie ter 3llfclminen=
b,ang otet taä Beiwort e« angiebt): prosperitas
valetudinis; amittere v. tie @)efuntjjcit; v. in-
firma, incommoda. ^a'ufig ptdgn. = tie
•Rtanfheit, Unpä§Iid)feit, oculorum; ex-
cusatione valetudinis uti fid) mit llnpäplicl).'eit
etitfchultigen; trop. v. mentis. animi v. mala.
Valgius, 9Jame eine« römifcfien ©efcMc t^e«:
Cajus V. Kufus, ein ©rammatifer jur 3''it t"
3lugu|ru8; Titus V. Rufus, ein »orjüglidjet 5)icf)=
ter mit Sreuub te« ^oraj.
Valgus, adj. auäwärt« gebteb,te SCBaten b.a=
beut, frummbeiiiig, fcijiefbeinig; fdjicf, (PL)
vv. suavia fd)iefe 3Jii'uIcr.
Vällde uns gewöb.nlid) fmuopirt Valde,
adv. mit comp. u. sup. (validissime) [validus]
1) ftarf, fjeftig, amare; mare fluetuat v. 2)
(immer fnntop. valde) fefjr, überall«, in f)0=
ficm ©rate, v. niagnus; v. e.xspecto; v. bene.
3) (ßom.) in ftarf befraftigenten antworten, ja
gewaltig, ja freilief).
Validus, adj. mit comp. unb sup. [valeo]
(meift ~43oet. unft Spät.) 1) förperlid) »oh,l,
gefuub, salvus et v. 2) triftig, ftaxt,
homo, laurus, munitiones; urbs v. muris.
"Valläris, e, adj. [vallum] jum SSaUe ge=
fjörig, 3Ball = : nur in cer Scrbintung corona
v., luelcbc temjenigen cvthcilt wurte, tet guerfi
ten fcintlicben SKJaii erjliegen b.atte.
Vallis, is,/. ta« Xi)al
Vallo, 1. [vallum] 1) mit einem SEDalle
uut ^allifaoen umgeben, »erpallifaii*
ren, castra; v. noctem tie ?iacf)t bintmj; fict)
ocrfiianjcn. 2) trop. fcbüfcenb mit (ätwaä ums
geben, »erwafiren, fidlem: v. aciem ele-
phantis; trop. Catiliua vallatus sicariis, jus
legatorum jure divino vallatum.
"Vallum, i, n. tie ©cfammttjeit tet (auf ob.
neben einem ffialle aufgeftellien) 5pal[ifaten,
tah,er tet (mit 5)3aUifaten befeijte) 2Balt: fossa
et vallo cingere urbem; trop. palpebrae mu-
nitae sunt tanquam vallo pilorum; v. Al-
pium.
Vallus, i, m. 1) ter ipfafcl, inäbef. ter jut
Scfeftigung unt aSevfdjanjung tienciitc SJSfahl, tie
^allifabe: septem v. 2) coüect. A) = tie
$aUifatcn überhaupt, bie ^allifaten: erat
adeo nudus tumulus et asperi soli, ut nee
virgulta vallo caedendo nee — inveniri pos-
sent. B) =: tcr mit ^atlifaten befehle SB all,
duplex v. 3) ($cet.) v. pectinis 3a^n.
Valvae, ärum,/. pl. iic Xdürflügcl, bie
Soppeltbur.
Vandali (Vandalii, Vandüii), örum,
m. pl. geimauifcfee SJoIferfcfjaft, ju Sacitu« 3eit
im nörtlictjen ©ermauien, tie i'autalen.
Vänesco, — — 3. [vaaus] ($oct. unb
zurück zum
Buch Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil"
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
Lateinisch-Deutscher Theil
- Titel
- Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
- Untertitel
- Lateinisch-Deutscher Theil
- Autor
- C.F. Ingerslev
- Verlag
- Friedrich Vieweg und Sohn
- Ort
- Braunschweig
- Datum
- 1891
- Sprache
- deutsch
- Lizenz
- PD
- Abmessungen
- 12.4 x 21.05 cm
- Seiten
- 832
- Schlagwörter
- Vokabular, Lexikon, Wörter, Alphabet
- Kategorien
- Lehrbücher
- Lexika