Seite - 256 - in Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil
Bild der Seite - 256 -
Text der Seite - 256 -
256 Elinguo
»Elinguo, 1. (e) [elinguis] (Pl.) »et
3ungc berauben, aliquem.
EÜs (torif* Alis), idis, / (e) [
?anti'*aft im roeftliien 5JeIoponne«. $
Eleus pt. Elius (0) (torifA beim Pl. Alius)
u. (iipci.) im fern. Elias, adj. cleifd); svbst.
Ele'i oter EHi, örum, m. pl. tie einwohnet
Bon (5.
Elisio, önis, / (e^ [elido] (Spät.) ba«
£erau«ti offen, SIii«prei|en, lai.rimae.
Elissa, ae. /. (e) = Dido.
Elixus, adj. (e) ($pet. u. Spät.) gefegt,
f
EUipsis, is, /. [fUtii/'K] (Spät.) rb.etor.
«erm. t., ttc Sullaffung eine« SBorte«, QrU
Iipfe.
E-löco, 1. (e) Bcrpodjtcn, Bertingen,
funduin; gens Judaica elocata est ift jinsbar
gemaibt, fo tafi tie abgaben Btm if>r serpadHct
werten.
Elöcütio, önis, /. (e) [eloquor] rbetor.
fcrm. (., ter retnerifebe 5Iu«trucf, tie (?in=
fleitung ter ©etanten in SBorte, tie DarfteU
Iung, ter Stil.
Elöcütörius, adj. (e) [eloquor] (Spät.)
jum Slustrucf gehörig, nur subst. elocutoria, ae,
/. »c. ars, dl« Ueberfefung Bon yi)ro()»xi}, tie
«Ketffimft.
*Elöcutrix, icis, f. (e) [eloquor] (Spät.)
alt Uibcrfe^ung Don ^>,toQixt), bie 9ittetun(i.
Elögium, ii, n. (e) [Bon tem. gr. Xöyoc]
1) eine Sentenj, furjer ©prud); e. Solonis.
2) tie 3nfd)rift, Suffcbtift, bcf. = @ub=
firift: ee. monumentorum. 3) eine furje Situ
gäbe, 95otij, A) in einem Seftamcnte, bef. »e^en
einer (fiitorbmig. B) in Uriminalfa.ten, tat
$rotocoU oter tie furje 91n$abe te« SJerbredjenl,
te8 9ijmen«, ter Strafe u. tergl.
Elöquens, tis, aitj. mit comp. u. svp. (e)
[purlicip. Bon eloquor] berett, ter allt fiir ten
BoUfommcnen Sietner notbigeu Jtcnutiiifft mit per»
fönli*en Gigtnf^aftcn befj^ t (Bgl. disertus, fa-
eundus).
Eloquenter, adv. mit comp. unb sup. (e)
(ter j^pfitiBiU fömmt jetod) nid)t Bor) berett,
mit fd'frnem unt roürtii(ein SluStrui.
Elöquentia, ae, /. [elöquens] (e) tie ®f»
Ttttfamfeit (fiebe eloqueiis).
Elöquium, ii, n. (e) [eloquor] CPoet. unk
Spat.) tie '.yerettfamfeit, tie b.ob,e unb be«
rette Strücbe.
E-löquor etc. depon. 3. (e) 1) auJfagen,
frei au«fpredien, austrürfen: e. rem ut faeta
est; eloquere, obsecro fage toeb 9IIie« rein her*
au«. 2) abfd. feine @etanfen auttiüifcn, einen
Siortraj halten, reten, ornate et copiose.
Elörus, i, m. (c) ["KÄiupoc| 8lu§ u. Statt
auf ter Cftfufte Sicilicn«. 55aopn II Elorius,
adj. •>) Elorini, örum, m. pl. tie (*inirot)ner
Bon (J.
Elpenor, öris, m. [BÄn^ftup] ©cfäb,rte be«
UlnfK», ter tureb einen Sall Born ia*e te«§au=
l"tJ ter (Sirce taS ieben Bcrlor.
E-lüeeo etc. 2. (e) 1) bersorteuditen,
«glanjen, circulus e. inter flammas. 2) trop.
in bie Singen fallen, bemerfbar fein, fieb,
{eigen: scintilla ingenii jam in puero e.;
elöquentia ejus maxirua Spartae e.; hoc de- Emancipatio
corum quod e. in vita; inJbef. = gj
fid) au«jeicbiicn, virtutibus turd) Xugenten.
E-luctor, depon. 1. (e) 1) inIrans, fid)
^erBorringen, mit Siüiie bciBPrtringeii, aqua
e. 2) transit. tur* OTü^e unt Äampf fid) au«
©troas berau«arbciten, (Jtiraä überminien,
illas diffifiiltates, tarn validas manus.
E-lüeubro, 1. unt -bror, d,pon. 1. (e)
bei üidjte tos (J!acbt8 ausarbeiten, episto-
lam; trop. überhaupt mitSIeif unt 9liiftrenguug
autarbeiten.
E-lüdo etc. 3. (e) *l) beraiHfpülen,
fluetus e. 2) Bon einem ©latiator, im Seiten
aujroeidien, auJpariren. ^iecBcn A) tau =
feben, täufdient entgehen, -auiroeieben,
aliquem. B) Bereitein, ju entgehen fucb.cn,
vim legis, pugnam; e. bcllum (juiete, quie-
tem hello Bon 3mt., ter t'lo>Iid) tenjivieg unb
ten Svieten anfing unb wieter tamit aufhörte,
fo ta§ au! beiten nie etlua* Sleebte« Kurte; e.
legationcm, rogationem fruittlp« madjen, e.
fidern miraoulis ten ©lauben fdjroädjen, entjic=
ben; e. indicia entfraften. C) Berfpotten,
höhnen, netfen, jum Heften haben, aliquem.
3) ('foet.) tur* Spiel 3mt. C?tn;a8 abgeroin»
nen: e. aliquem anulum; e. paluias tuas cnt=
rei9e tir.
E-lügeoetc. 2. (e) um3mt. austrauern,
ju (Sutc trauern, aliquem; aud) abfol. = au<>
trauern.
Elumbis, e, adj. (e) [lumbus] (Spat.)
eigentl. lentenlahm, trop. (oon einem SHctner)
ttaftlol, fd)leppenb.
E-luo etc. 3. 1) abreafejen, auSwafdjen,
au«fpülcn: e. patinas, Corpus; e. maculas
vestium, colorem. ^lierBon trop. = tilgen.
Bertiigen, entfernen u. tergl.: e. crimen, amara
curamui; e. aiuicitiam nad) unt nach aufhe»
ben. 2) {PL) fein Vermögen Berpraffen, fid) aller
£abe Io8 niadien, 9IUe« Bergeuten.
Elütus, adj. (e) [partia'p. Bon eluo] ($oet.
u. Spat.) reäfferig, faft= unt fraftlc«.
Elüvies, ei, /. unb -vio, onis, / (e)
[eliio] 1) ($oet. u. Spat.) ter Slbflug ter Un*
reinigfeiten. 2) tie Ueberfcbwemmung, ta«
21u«t'reten te« SBafftr«. 3) (Spat.) ter turd)
einen teifienten aBafferjlrom hetDorgcbrsdjte grb«
fehl mit, ?lbgrunt.
Elymais, idis, /. (e) ['KXvfiaU] ?!ro=
»iiij im ivefilicben ^Serfien. Daoon -maeus,
adj., unt subst. -maei, oruni, m.pl. tie (äin«
njobner Bon (Jl.
Elysii, ürum, m. pl. 33ölferfd)aft im öftli«
ien (McrmJiiien.
Elysium, ii, n. (e) [ro 'HXvaiov neifCov]
ter 2l-ohnfifc ter Seligen, tie elpfäificn ©cfilte,
ta« (?ln(tum. laBon Elysius, adj.
Em, interj., f. heai.
* E-mäcerätus, adj. (e) [macero] (Spät.)
ausgemergelt.
Emäcitas, ätis, /. (e) [emax] (Spät.) bif
Jlaufluft, .Kaufbegitrlc.
Emaneipät io , onis, f. (e) [emaneipo]
(Spat.) 1) tie förmlidie (jntlaffung eine« Soh»
ne« au« ter Baterlidien öeroalt (ccrmittclfi
eine« trei ülal roieterholten fingirten äjerfauf«).
2) überhaupt tie formlidie ^Begebung eint:
Sad)c aui feiner @ema(t.
zurück zum
Buch Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch - Lateinisch-Deutscher Theil"
Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
Lateinisch-Deutscher Theil
- Titel
- Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schul-Wörterbuch
- Untertitel
- Lateinisch-Deutscher Theil
- Autor
- C.F. Ingerslev
- Verlag
- Friedrich Vieweg und Sohn
- Ort
- Braunschweig
- Datum
- 1891
- Sprache
- deutsch
- Lizenz
- PD
- Abmessungen
- 12.4 x 21.05 cm
- Seiten
- 832
- Schlagwörter
- Vokabular, Lexikon, Wörter, Alphabet
- Kategorien
- Lehrbücher
- Lexika